وقتى خواستى بازگردى ، بعد از اتمام زيارت خود - كه بهتر است هر چه مىتوانى تكرار كنى - بايد توقفگاه تو ، در نينوا يا غاضريّه باشد و هرگاه قصد زيارت كردى ، غسل كن و در پايان زيارت وداع انجام بده . « 1 » بنابراين ، زائرين بعد از غسل زيارت و در تاريكى شب ، به صورت انفرادى يا گروهى از غاضريه يا نينوا ، رهسپار زيارت قبر مطهّر امام حسين ( ع ) ، مىشدند و قبل از طلوع آفتاب ، از بيم مزدوران بنى اميّه ، باز مىگشتند . همچنين روشن مىشود كه ساحل فرات در آن دوران ، از الآن « 2 » به حائر نزديك‌تر بوده و طبيعتى زيبا و چشم‌اندازى تازه و دلنواز داشته كه آدمى به آن ، خو مىگرفته است . و اين چشم‌اندازى حائر از گذشته‌هاى دور و آغاز قرن دوم هجرى است ؛ يعنى نزديك به چهل سال ، بعد از واقعه عاشورا .

--> ( 1 ) . كامل الزيارات ، صص 253 و 254 . ( 2 ) . به اواخر حديث ابوحمزه ثمالى ، رجوع شود و روشن مىگردد كه قبر ابوالفضل العباس 7 در ساحل فرات ، واقع است . ر . ك : نزههء اهل الحرمين ، ص 16 ؛ اعيان الشيعه ، ج 4 ، ص 304 .